دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان پژوهش‌های تولید گیاهی 2322-2050 20 3 2013 11 22 Genetic analysis of powdery mildew resistance in some barely lines تجزیه ژنتیکی مقاومت به بیماری سفیدک پودری در برخی ژنوتیپ‌های جو 49 70 1807 FA سکینه پسرکلو دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان حسن سلطانلو دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان سیده ساناز رمضانپور عضو هیئت علمی علی اصغر نصراله نژاد قمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان 0000-0002-8569-9767 مهدی کلاته عربی سازمان تحقیقات کشاورزی استان گلستان شعبان کیا سازمان تحقیقات کشاورزی استان گلستان Journal Article 2012 12 05 Powdery mildew, caused by Blumeria graminis hordei, is currently the most serious foliar disease of barley in worldwide and reduced barley yield. The use of resistant cultivars is an efficient, economical and environmentally way to control of powdery mildew in barley. In this research a half diallel design was used for genetic analysis of resistance to powdery mildew (BGH) in barley. Six barley genotypes along with a landrace (Sahra) ranging from susceptible to resistance against BGH were used. The experiment materials were arranged in a randomized complete block design with three replications. Genetic analysis was applied in adult plant stage at field. The traits measured at adult plant stage were disease severity and area under disease prograss curve (AUDPC). The results indicated that additive-dominance model is adequate for both traits, but dominance effects were more important. Both traits were under control of one gene. In both traits, 104/110 ICARDA genotype was recognized as a resistance line containing resistante genes with dominance effect. Thus it has potential for obtaining superior lineages in selection programs for BGH resistance. بیماری سفیدک پودری جو که توسط قارچ آسکومیست Blumeria graminis ایجاد می¬شود، از مهم¬ترین بیماری¬های جو در جهان می¬باشد که سالیانه خسارت فراوانی را به محصول وارد می¬سازد. استفاده از ارقام مقاوم از لحاظ اقتصادی و سلامت محیط زیست کارآمدترین روش کنترل بیماری سفیدک پودری است. در این تحقیق به منظور تجزیه ژنتیکی مقاومت به بیماری سفیدک پودری از طرح دای¬آلل یک طرفه 7×7 استفاده گردید. بدین منظور 6 ژنوتیپ جو به همراه رقم بومی صحرا در دامنه¬ی حساس تا مقاوم به بیماری سفیدک پودری در تلاقی مورد استفاده قرار گرفتند. آزمایش در قالب طرح بلوک¬های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. صفات مورد مطالعه در مرحله گیاه بالغ شامل شدت بیماری و سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری بود. نتایج نشان داد که برای صفات مورد مطالعه مدل افزایشی غالبیت صدق می¬کند، لیکن اثرات غالبیت ژن¬ها بارزتر بود. صفت شدت بیماری تحت کنترل یک گروه ژنی و صفت AUDPC تحت کنترل بیش از یک گروه ژنی قرار داشتند. ژنوتیپ 110/104 از لحاظ هر دو صفت به عنوان منبع مقاومت و حامل ژن¬های با اثرات غالبیت مقاومت شناسایی شد و پتانسیل تولید نتاج برتر در تلاقی در برنامه¬های اصلاحی را دارا می¬باشد. https://jopp.gau.ac.ir/article_1807_4a5a168ebfd610a2073f203b0d426326.pdf