ارزیابی تأثیر هگزاکونازول بر برخی شاخص‌های فیزیولوژیک تحمل به کم‌آبی در دو رقم سویا

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه تربیت مدرس

2 استاد گروه زراعت دانشگاه تربیت مدرس

3 دانشیار دانشکده علوم گیاهی، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

به منظور بررسی تأثیر هگزاکونازول (HEX) بر افزایش تحمل به کم آبی دو رقم سویا، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده‌ی کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس به اجرا درآمد. عوامل مورد بررسی در این پژوهش شامل ارقام سویا (L17 و کلارک63)، غلظت هگزاکونازول (صفر و 35 میلی‌گرم در لیتر) و سطوح آبیاری (آبیاری مطلوب و تنش در سطح 40 درصد FC) بود. اعمال تیمار هگزاکونازول در مرحله گلدهی و به روش خاک کاربرد صورت گرفت و پس از آن تنش کم آبی بر گیاهان مورد نظر اعمال شد. نتایج تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد که تنش کم‌آبی منجربه افزایش معنی‌دار میزان پرولین، گلوکز، آنتوسیانین و فعالیت آنزیم‌های سوپراکسیددیسموتاز و پراکسیداز گردید در حالی‌که محتوای کلروفیل a، b، کل، کاروتنوئید و پروتئین محلول برگ در اثر تنش کاهش یافت. رقم کلارک63 در مقایسه با رقم L17 تحمل بیشتری نسبت به شرایط کم‌آبی داشت. نتایج نشان داد که تیمار هگزاکونازول باعث افزایش محتوای کلروفیل در شرایط تنش گردید. کاربرد HEX در شرایط تنش کم‌آبی منجر به تخفیف اثرات تنش گردید به طوری که محتوای پرولین و گلوکز در اثر اعمال این ترکیب کاهش یافت. در شرایط آبیاری مطلوب، میزان فعالیت آنزیم‌های سوپراکسید دیسموتاز و پراکسیداز در هر دو رقم با مصرف هگزاکونازول افزایش یافت اما در شرایط تنش کم‌آبی میزان فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز در رقم L17 و میزان فعالیت آنزیم پراکسیداز در رقم کلارک63 در اثر کاربرد هگزاکونازول افزایش یافت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evalution of of hexaconazole effects on some physiological indices to water deficit stress tolerance in two soybean cultivars

چکیده [English]

In order to investigate the effect of Hexaconazole (HEX) on the increasing tolerance to water deficit stress of two soybean (Glycine max L.) cultivars, an experiment was conducted in Faculty of Agronomy of Tarbiat Modares University as factorial experiment in randomized complete block design arrangement. Factors examined in this study were included soybean cultivars (L17 and Clark63), HEX concentration (0 and 35 mg/L) and water deficit stress levels (optimum irrigation and water deficit stress on 40% Fc). HEX treatment was applied as soil application method at flowering stage and after HEX application the plants were subjected to water deficit stress. Results showed that water deficit stress significantly enhanced proline content, glucose, anthocyanine, superoxide dismutase and proxidase activity but reduced chlorophyll a, b, total, carotenoid and soluble protein. Clark63 was more tolerant than L17. The results indicated that HEX treatment increased the chlorophyll content under water deficit stress condition. Under water deficit condition, HEX treatment relieving effects of stress that proline and glucose in response to HEX decreased. Under optimal irrigation, the proxidase and superoxide dismutase activity increased in both cultivars by HEX application but under water deficit condition the superoxide dismutase and peroxidase activities increased by HEX application in L17 and clark63 respectively.

کلیدواژه‌ها [English]

  • water deficit stress
  • Hexaconazole
  • soybean
  • antioxidants